Bij Monique van Houtum Uitvaartbegeleiding staat een warm en meelevend team voor u klaar om u bij te staan op de dagen dat u alle steun kunt gebruiken. Ieder van ons heeft zijn eigen drijfveer om dit werk te doen. Voorop staat voor ons dat het afscheid van uw dierbare overledene alle aandacht en goede zorg krijgt, die het verdient. Met trots kunnen wij zeggen dat we elke uitvaart opnieuw slagen in deze missie. Uitvaartbegeleiding betekent weliswaar werken met de dood, maar als team leggen wij ons hele hart erin. Wij zijn ervan overtuigd dat in ogenblikken van intens verdriet een meelevend hart dat je met raad en daad bijstaat, niet alleen steun en kracht geeft, maar zeker ook troost biedt.

Monique van Houtum

Ik ben in 1961 geboren in Schiedam en ben getrouwd met Ed. Wij hebben geen kinderen en wonen al ruim 20 jaar –met veel plezier- in Tilburg. Sinds 2005 ben ik uitvaartbegeleidster. Het is mijn roeping om mensen te mogen begeleiden in hun meest emotionele momenten. Ik zie het als een eervolle, dankbare en mooie taak.

Kort nadat ik aan mijn studie voor uitvaartbegeleidster begon, besloot ik al voor mezelf te beginnen. Op 5 september 2005 is mijn onderneming van start gegaan. Mijn kijk op het laatste afscheid kreeg aansluiting bij vele mensen. (zie ook de reacties op deze site)

Ik doe dit werk met hart en ziel. Mijn grootste beloning is als familieleden aangeven dat ze niet wisten dat afscheid nemen ook zó mooi kon zijn. Het Afscheidshuis – dat in april 2008 aan de Oude Lind 35 is geopend – is daarbij een welkome aanvulling, omdat ik daardoor ook het opbaren een menselijker en warmer gezicht heb kunnen geven. Sinds december 2010 is een tweede Afscheidshuis geopend op de Dijksterhuisstraat 2.

Uiteraard heb ik niet alles alleen gedaan. Samen met mijn rechterhand en mijn plaatsvervanger Gerrie van Oirschot, mijn linkerhand Harrie van Dun en onze nieuwste vaste uitvaartbegeleidster Monique IJpelaar zijn we een supersterk, warm en meelevend team dat voor u klaar staat in die dagen dat u alle steun kunt gebruiken.

Gerrie van Oirschot

Nadat ik mijn vader plotseling verloor en tegen het taboe rondom de dood aanliep, bleef het van binnen knagen bij mij. Ik had zelf een zekere angst voor de dood en wist niet waar die vandaan kwam. Ik wilde hier iets mee, maar wist niet hoe. Totdat ik de openingsspeech van Monique haar nieuwe bedrijf hoorde! Heel sterk kreeg ik toen het gevoel: dat wil ik ook, dat is dus wat ik zoek! De manier waarop zij vertaalde hoe ze haar bedrijf ging vormgeven, gaf mij een gevoel van ‘yes’. Het sloot precies aan bij mijn gedachten.

Bij Monique kreeg ik in 2005 de kans om stap voor stap over de angst voor de dood heen te komen en vervolgens het hele traject te doorlopen. Hierdoor oefen ik nu met hart en ziel zelfstandig het vak uitvaartbegeleidster uit.

Ik heb jaren in de zorg gewerkt en was al gewend aan het werken met mensen. Maar als je op de meest moeilijke en emotionele momenten van een mens zijn familie binnenstapt en je kunt die mensen rust brengen door hulp te bieden en hen te begeleiden (want dat is wat wij doen), dan geeft dat de voldoening die elk mens zoekt.

Werken in een kleinere onderneming biedt de mogelijkheid om alles nog persoonlijker aan te pakken. En dat is wat bij mij past. Monique en ik vullen elkaar aan, ieder met onze eigen specialiteit. Zo kunnen wij onze service naar nabestaanden zo optimaal mogelijk maken. We bieden mensen diverse mogelijkheden, dragen hen ideeën aan, maar zorgen wel dat het hún afscheid wordt, waar zij met een goed gevoel op kunnen terugkijken.

Men zegt weleens: niets is toeval. Ik heb daar het bewijs van gekregen toen ik bij die speech van Monique was. Ik was op de juiste plaats, op het juiste moment! Kortom, mijn leven heeft de juiste wending gekregen.

Monique IJpelaar

Na bijna 10 jaar gewerkt te hebben als secretaresse merkte ik dat ik geen voldoening meer uit mijn vak haalde. Ik kreeg er geen energie meer van. Omdat ik niet wist wat ik dan wel wilde doen, ging ik op zoek naar vrijwilligerswerk waarbij ik iets voor andere mensen kan betekenen.

Ik zing in een vocalgroep en Gerrie van Oirschot is daar dirigent. Als zij vertelde over haar vak als uitvaartbegeleidster was ik zeer geïnteresseerd en wilde graag alles weten. Op een gegeven moment stelde Gerrie mij voor om eens mee te lopen als assistent bij uitvaarten. Een assistent fungeert als gastvrouw en assisteert bij de diverse werkzaamheden tijdens de uitvaart. Hoewel ik angst had voor alles wat met dood te maken had, heb ik hier toch over nagedacht en het begon te kriebelen. Zou het toch iets zijn voor mij?

In april 2010 ben ik, naast mijn parttime baan, gestart als assistente. Het gaf mij meteen veel voldoening om alles goed te laten verlopen en iets voor nabestaanden te kunnen betekenen.

Monique van Houtum Uitvaartbegeleiding is een heel persoonlijke onderneming, waar tegenwoordig steeds meer mensen voor kiezen, en waardoor er in vijf jaar tijd een forse groei is ontstaan. Monique zag kwaliteiten in mij en vroeg me haar team te komen versterken. Deze beslissing kon behoorlijk snel genomen worden: waar mijn baan als secretaresse de laatste tijd energie kostte, levert de uitvaartbegeleiding veel op.

Het is een dankbare en mooie taak om mensen te begeleiden in hun meest emotionele momenten. Ik ben intern opgeleid; ik studeerde en liep stage op een vaste dag in de week, naast de inmiddels gebruikelijke oproepdiensten.

Ik werd steeds enthousiaster en wist al snel dat het vak als uitvaartbegeleidster bij mij paste. Het voelt dan ook als een cadeautje dat ik met ingang van 1 januari 2011 als uitvaartbegeleidster bij Monique van Houtum Uitvaartbegeleiding kan komen werken en op een positieve manier een bijdrage mag leveren bij een dergelijk emotioneel moment.

Harrie van Dun

Sinds begin 2006 verzorg ik overledenen met warme, respectvolle en zachte hand. Voor veel mensen is het zogenoemde afleggen van overledenen -wij noemen dat het geven van de laatste verzorging- een onbekend en soms ook beangstigend fenomeen. Ik ga voor persoonlijk contact met nabestaanden en streef zo naar een optimale begeleiding na het overlijden van uw dierbare.

Door scholing en ervaring rijk geworden, kan ik u helpen en adviseren, en zo proberen het leed rondom het overlijden iets te verzachten. Nog vaak wordt iemand direct na het overlijden met een laken over het lichaam afgevoerd. De familie weet niet wat er met hun dierbare gebeurt en blijft in een leegte achter. Na vier dagen is meestal de uitvaart in een kerk of crematorium en daarmee is het ritueel rondom afscheid nemen van een overledene voorbij. Door deze gang van zaken lopen mensen vaak trauma’s op.

Gelukkig is er maatschappelijk veel aan het veranderen. Steeds vaker worden mensen thuis opgebaard, waardoor nabestaanden stap voor stap zien wat er met het lichaam van hun dierbare gebeurt. Mijn missie is zorg dragen voor het lichaam van de overledene. Ik wil zo min mogelijk ingrijpen met technische hulpmiddelen. Ook al zijn er complicaties met het lichaam, bijna altijd is een oplossing mogelijk. Ik kan de naasten assisteren tijdens die laatste verzorging.

Afhankelijk van de wensen en mogelijkheden kan de overledene thuis worden opgebaard. Als dat niet kan, is het soms mogelijk de laatste verzorging thuis te doen en daarna uw dierbare over te brengen naar Het Afscheidshuis. Door simpel te vertellen wat ik ga doen tijdens de laatste verzorging, zie je de lucht klaren. Vaak hoor ik nabestaanden achteraf zeggen: wat vond ik dat mooi.

De overbrenging van de overledene naar Het Afscheidshuis verzorg ik ook. Dat gebeurt niet in een opvallende lijkwagen, maar in een aangepaste personenauto, die niet in het oog springt in de straat. De situatie is al moeilijk genoeg en vragende blikken van omwonenden zijn op zo’n moment niet prettig.